(indien onleesbaar klik hier)
De sociale quaestie 2.0
De ´Sociale Quaestie´ -met een Q-, kent u die
uitdrukking?
In het midden van de 19de eeuw begonnen de liberalen zich het lot van de
lagere sociale klassen aan te trekken. Dit werd de Sociale
Quaestie genoemd. Dit gebeuirde overigens in meer landen om ons
heen. Hoewel Nederland nooit daadwerkelijk een feodale staat is geweest
kwam toch de industrialisering ook in ons land op gang. Sociale
vangnetten waren er niet, minimumlonen ook niet. Als voornaamse oorzaken
voor deze armoede worden drankmisbruik
en gokken genoemd.
Er werd een "Comité ter bespreking der Sociale Quaestie" opgericht,
hierbij moet zeker de naam van Baltus
Hendrik Pekelharing worden genoemd.... Gevolgen hiervan was een
groot aantal sociale wetten om de arbeidersklasse te beschermen....: wet
op verbod kinderarbeid (1874), arbeidswet (1889), leerplicht (1900) en
de woningwet (1901).
In die tijd had de kerk nog een grote maatschappelijke positie. De
"Sociale Quaestie" kwam ook voor een deel voort uit een aantal
predikanten. Er is lange tijd een discussie gevoerd door theologen over
deze zaak (ook in de politiek trouwens). Klik hier
voor een speech van Abraham Kuijper gehouden op 29-04-1897, dus bijna 50
jaar na het aankaarten van deze problematiek.... (overigens ook(?) vlak
voor een troonswisseling).
De kerk maakte zich meer zorgen om de nieuwe macht van de staat,
logisch, want de staat ging in feite taken overnemen die voorheen aan de
kerk toebehoorden. Hier nog een mooi citaat uit dit verhaal van A.
Kuyper (in oud-hollands), maar hij gaat ook in op onze 'cultuuropdracht':
Wanneer je het laatste jaar een beetje hebt opgelet dan zie je dat nu
ook vaak dat bepaalde groepen het lang niet zo breed hebben, denk aan
mensen die langdurig zorg nodig hebben, mensen met relatief lage
opleiding. mensen met een uitkering. Maar zie ook bijvoorbeeld
paralellen met de groeiende verslavingsproblematiek...
Ontwikkeling hulpvraag 2001, 2005 en 2010, bron sivz.nl.
.. Je zou kunnen zeggen "dat interesseren voor de laagste sociale
klassen" zou kabinet Mark Rutte ook eens moeten doen....", denk aan
maatregelen mbt AOW, PGB, sociale werkvoorziening, huurbeleid etc. van
het laatste jaar. (dit is overigens het standpunt
van de vakbonden), maar dat is te simpel. We moeten nou eenmaal de
broekriem aanhalen omdat we jarenlang naast onze schoenen hebben
gelopen. Ook internationaal zien we steeds meer sociale tegenstellingen,
zelfs binnen de EURO-zone. Kijk ook maar naar een stad als Den Haag,
daar is deze sociale verdeling goed te zien.
In zekere zin kunnen we stellen dat er nog steeds een Sociale Quastie
is, (De sociale quaestie 2.0), de term 2.0 wordt in de
internetwereld vaak gebruikt voor 'mondige internetbewoners'.
Waar het om gaat is onze 'eigen verantwoordelijkheid' (dit zal zelfs de
liberalen niet vreemd in de oren klinken), er is namelijk een bepaald
evenwicht tussen eigen verantwoordelijkheid en 'naastenliefde'. We
verwachten tegenwoordig alles van de staat, en dat is niet goed. Hoeveel
ouders willen er tegenwoordig nog in een schoolbestuur? Doe jij wel eens
boodschappen voor je bejaarde buren? Wanneer heb jij voor het laatst het
voetbalteam van kinderen naar uitwedstrijd gebracht? Na de sociale
quastie anderhalve eeuw geleden werd een groot aantal wetten ingevoerd
om de gewone man zijn 'dagelijks brood' te geven, dat dagelijks brood is
echter niet meer de norm, we leven ongeveer in het rijkste land van de
wereld, hebben allemaal een auto voor de deur staan, LCD-TV's etc..
Het is aan ons om de wereld in cultuur te brengen en te ontplooien (exploramus
res creatas zullen we maar zeggen). Misschien moeten we juist nu,
als oplossing, de burgers wel weer verantwoordelijkheid teruggeven, en
dit de komende tijd gewoon bij wet moeten regelen. (In de USA bijv
worden dit soort zaken gewoon verplicht gesteld (bijvoorbeeld om zitting
te nemen in een rechtbank-jury). De hiervoor genoemde discussies gingen
ook over de civil-society (zie Civil
Society or Democracy? A Dutch Paradox). Hierin hoort ook de
veerkracht van de burger centraal te staan. Christelijke politiek kan
hierin een kernrol spelen.
Categories:
